In precisie-bewerking is zwart anodiseren van aluminium meer dan een cosmetische afwerking. Het is een kern oppervlaktebehandeling die wordt gebruikt om de duurzaamheid en omgevingsbestendigheid van onderdelen te verbeteren, en de procesparameters moeten worden afgestemd op de legering, tolerantie en serviceomstandigheden van het component.
Anodiseren is een elektrochemisch conversieproces. Met het aluminium onderdeel aangesloten als anode in een elektrolyt en gelijkstroom toegepast, groeit er een dichte aluminiumoxidefilm op het oppervlak. De film is gebonden aan het basismetaal in plaats van gedeponeerd als een coating, dus het pelt of schilfert niet op de manier van verf. Het resultaat is verbeterde slijtvastheid en corrosiebescherming.
De productie volgt een reeks chemische en elektrische stappen. Elke fase beïnvloedt de uniformiteit, kleur en corrosieprestaties van de film.
Drie standaard anodiseertypes worden gebruikt in de bewerking, elk met verschillende filmeigenschappen en toleranties.
| Type | Proceskenmerken | Primaire voordelen |
|---|---|---|
| Type I | Chroomzuur anodiseren | Dunne film; geschikt voor onderdelen met precisietoleranties |
| Type II | Zwavelzuur anodiseren | Meest voorkomend; balanceert slijtvastheid en kleurprestaties |
| Type III | Hard anodiseren | Dik, zeer slijtvaste film; geschikt voor zware omstandigheden |
Anodiseren verandert de afmetingen van onderdelen. Omdat de oxidatiefilm ruimte inneemt tijdens het groeien, vereisen CNC-componenten met hoge precisie dimensionale compensatie in het ontwerp. Verschillende aluminiumlegeringen reageren ook anders op anodiseren, en batchproductie kan lichte kleurvariaties produceren. Deze factoren moeten tijdens het ontwerp worden aangepakt.
Filmdikte en groei-eigenschappen bepalen de hoeveelheid dimensionale verandering. De gespecificeerde tolerantie is afhankelijk van het anodiseertype en de beoogde filmdikte.