ماشینکاری CNC (کنترل عددی کامپیوتری)، یک فرآیند حذف دقیق مواد، با استفاده از ابزارهای برش دوار با سرعت بالا، اشکال دلخواه را به دقت از مواد جامد حک می کند. ابزارهای برش - برای دستیابی به دقت ابعاد بسیار مهم - معمولاً دارای ساقه‌های استوانه‌ای با طول برش محدود هستند که محدودیت‌هایی را بر حفره‌های عمیق، شکاف‌های باریک و هندسه‌های پیچیده اعمال می‌کنند. تنظیمات استراتژیک طراحی می تواند به طور قابل توجهی هزینه های تولید را کاهش دهد و در عین حال استانداردهای کیفیت را حفظ کند.

ابزارهای فرز CNC به دلیل هندسه استوانه ای خود نمی توانند گوشه های داخلی کاملاً تیز تولید کنند. گوشه‌های کوچک‌تر به ابزارهای ظریف‌تر، افزایش زمان ماشین‌کاری و خطرات شکستگی ابزار نیاز دارند. حداقل شعاع داخلی توصیه شده (R) با عمق حفره (H) از طریق فرمول مرتبط است:

R = (H/10) + 0.5 میلی متر
قطر ابزار (D) = H/5 میلی متر

به عنوان مثال، یک حفره با عمق 30 میلی متر به یک ابزار R≥3.5 میلی متر و یک ابزار با قطر 6 میلی متر نیاز دارد. در زیر یک جدول مرجع برای ابعاد ابزار و شعاع های قابل دستیابی آورده شده است:

توجه:گوشه های تیز نیاز به فرآیندهای ثانویه مانند EDM (ماشین کاری تخلیه الکتریکی) یا طراحی مجدد ساختاری دارند که هر دو باعث افزایش هزینه ها می شوند.

ملاحظات کلیدی برای سوراخ های رزوه ای:

• پارامترهای رزوه (قطرهای اصلی/فرعی) را طبق استانداردهای ISO مشخص کنید.
• از قطر سوراخ خلبان یکنواخت اطمینان حاصل کنید (مثلاً ⌀2.5 میلی متر برای رزوه های M3×0.5).
• طول نخ را به ≤3× قطر سوراخ محدود کنید. سوراخ های کور به فاصله 0.5× قطر در پایین نیاز دارند.

عمق برش بهینه 2-3× قطر ابزار است. حفره های بیش از 5× قطر انحراف ابزار خطر و به تجهیزات تخصصی نیاز دارند. حداکثر عمق توصیه شده: ابعاد مسطح 5×XY.

حداقل ضخامت های توصیه شده:
فلزات:0.8 میلی متر (حداقل حداقل 0.5 میلی متر)
پلاستیک:1.5 میلی متر (حداقل حداقل 1.0 میلی متر)

تحمل استاندارد ± 0.1 میلی متر است مگر اینکه مشخص شود. تلرانس های سخت تر نیاز به ماشینکاری و زمان بازرسی اضافی دارد.

مدل‌های سه بعدی را با نقشه‌های دو بعدی مشروح تکمیل کنید که مشخص می‌کند:

• تحمل های بحرانی
• تکمیل سطح
• رابط های اسمبلی
• جزئیات موضوع (پارامترها/عمق)